Νέος INCOTERMS 2020 Freight Shipping Insider Guide

Τι είναι τα INCOTERMS 2020;

Οι Διεθνείς Εμπορικοί Όροι (Incoterms) για τις μεταφορές είναι ο τυπικός συμβατικός όρος που χρησιμοποιείται σε συμβάσεις πώλησης με εισαγωγείς/εξαγωγείς για τον καθορισμό της ευθύνης και της υποχρέωσης για την αποστολή των αγαθών. Με απλά λόγια, σε ποιο στάδιο της διαδικασίας θα διασφαλίσει ο προμηθευτής ότι τα αγαθά θα μετακινηθούν και σε ποιο σημείο αναλαμβάνει ο αγοραστής τη διαδικασία αποστολής.

The Incoterms or Διεθνείς εμπορικοί όροι είναι μια σειρά προκαθορισμένων εμπορικών όρων που δημοσιεύονται από την Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (ICC) που σχετίζονται με διεθνές εμπορικό δίκαιο.^[1] Χρησιμοποιούνται ευρέως σε διεθνή εμπορικές συναλλαγές or προμήθεια οι διαδικασίες και η χρήση τους ενθαρρύνεται από εμπορικά συμβούλια, δικαστήρια και διεθνείς δικηγόρους.^[2] Οι Incoterms 2020, μια σειρά εμπορικών όρων τριών γραμμάτων που σχετίζονται με κοινές πρακτικές συμβατικών πωλήσεων, αποσκοπούν κυρίως στην σαφή γνωστοποίηση των εργασιών, του κόστους και των κινδύνων που σχετίζονται με την παγκόσμια ή διεθνή μεταφορά και παράδοση αγαθών. Οι Incoterms ενημερώνουν τις συμβάσεις πώλησης ορίζοντας τις αντίστοιχες υποχρεώσεις, το κόστος και τους κινδύνους που εμπλέκονται στην παράδοση αγαθών από τον πωλητή στον αγοραστή, αλλά δεν συνάπτουν οι ίδιοι σύμβαση, δεν καθορίζουν την καταβλητέα τιμή, το νόμισμα ή τους όρους πίστωσης, δεν διέπουν το δίκαιο των συμβάσεων ή να καθορίσετε πού μεταβιβάζεται ο τίτλος των αγαθών.

Οι κανόνες Incoterms είναι αποδεκτοί από κυβερνήσεις, νομικές αρχές και επαγγελματίες σε όλο τον κόσμο για την ερμηνεία των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων όρων στο διεθνές εμπόριο. Αποσκοπούν στη μείωση ή την εξάλειψη των αβεβαιοτήτων που προκύπτουν από τις διαφορετικές ερμηνείες των κανόνων σε διαφορετικές χώρες. Ως εκ τούτου, ενσωματώνονται τακτικά σε συμβάσεις πώλησης^[3] σε όλο τον κόσμο.

Το "Incoterms" είναι εγγεγραμμένο σήμα κατατεθέν του ΔΠΔ.

Το πρώτο έργο που δημοσιεύτηκε από το ICC με όρους διεθνούς εμπορίου εκδόθηκε το 1923, με την πρώτη έκδοση που είναι γνωστή ως Incoterms να δημοσιεύεται το 1936. Οι κανόνες Incoterms τροποποιήθηκαν το 1953,^[4] 1967, 1976, 1980, 1990, 2000 και 2010, με την ένατη έκδοση — Incoterms 2020 ^[5] — αφού δημοσιεύτηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2019.

EXW – Ex Works (ονομαζόμενος τόπος παράδοσης) Incoterms 2020

Ο πωλητής καθιστά τα προϊόντα διαθέσιμα στις εγκαταστάσεις τους ή σε άλλο όνομα Αυτός ο όρος θέτει τη μέγιστη υποχρέωση στον αγοραστή και τις ελάχιστες υποχρεώσεις στον πωλητή. Ο όρος Ex Works χρησιμοποιείται συχνά κατά την αρχική προσφορά για την πώληση αγαθών χωρίς κανένα κόστος.

Η EXW σημαίνει ότι ο αγοραστής αναλαμβάνει τους κινδύνους για τη μεταφορά των αγαθών στον τελικό τους προορισμό. Είτε ο πωλητής δεν φορτώνει τα αγαθά σε οχήματα παραλαβής και δεν τα εκτελωνίζει για εξαγωγή, είτε εάν ο πωλητής φορτώνει τα αγαθά, το κάνει με κίνδυνο και έξοδα του αγοραστή. Εάν τα μέρη συμφωνήσουν ότι ο πωλητής θα πρέπει να είναι υπεύθυνος για τη φόρτωση των αγαθών κατά την αναχώρηση και να φέρει τον κίνδυνο και όλα τα έξοδα αυτής της φόρτωσης, αυτό πρέπει να καταστεί σαφές με την προσθήκη σαφούς διατύπωσης προς τούτο στη σύμβαση πώλησης.

Δεν υπάρχει υποχρέωση για τον πωλητή να συνάψει σύμβαση μεταφοράς, αλλά δεν υπάρχει επίσης υποχρέωση για τον αγοραστή να κανονίσει μια τέτοια – ο αγοραστής μπορεί να πουλήσει τα εμπορεύματα στον δικό του πελάτη για παραλαβή από την αρχική αποθήκη του πωλητή. Ωστόσο, κατά την κοινή πρακτική, ο αγοραστής κανονίζει την παραλαβή του φορτίου από την καθορισμένη τοποθεσία και είναι υπεύθυνος για τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων. Ο αγοραστής είναι επίσης υπεύθυνος για τη συμπλήρωση όλων των εγγράφων εξαγωγής, αν και ο πωλητής έχει την υποχρέωση να λαμβάνει πληροφορίες και έγγραφα κατόπιν αιτήματος και με έξοδα του αγοραστή.

Αυτές οι απαιτήσεις τεκμηρίωσης μπορεί να οδηγήσουν σε δύο κύρια ζητήματα. Πρώτον, η υποχρέωση του αγοραστή να συμπληρώσει τη διασάφηση εξαγωγής μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα σε ορισμένες δικαιοδοσίες (και όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση) όπου οι τελωνειακοί κανονισμοί απαιτούν ο διασαφιστής να είναι είτε φυσικό πρόσωπο είτε εταιρεία που κατοικεί εντός της δικαιοδοσίας. Εάν ο αγοραστής έχει την έδρα του εκτός της τελωνειακής δικαιοδοσίας, δεν θα μπορεί να εκτελωνίσει τα εμπορεύματα για εξαγωγή, πράγμα που σημαίνει ότι τα εμπορεύματα ενδέχεται να δηλωθούν στο όνομα του πωλητή από τον αγοραστή, παρόλο που οι διατυπώσεις εξαγωγής αποτελούν ευθύνη του αγοραστή βάσει του όρου EXW.^[13]

Δεύτερον, οι περισσότερες δικαιοδοσίες απαιτούν από τις εταιρείες να προσκομίζουν αποδεικτικά στοιχεία εξαγωγής για φορολογικούς σκοπούς. Σε μια αποστολή EXW, ο αγοραστής δεν έχει καμία υποχρέωση να προσκομίσει τέτοια αποδεικτικά στοιχεία στον πωλητή, ή ακόμη και να εξαγάγει τα αγαθά. Σε μια τελωνειακή δικαιοδοσία όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό θα άφηνε τον πωλητή υπόχρεο σε λογαριασμό φόρου πωλήσεων σαν να πωλούνταν τα αγαθά σε εγχώριο πελάτη. Επομένως, είναι ύψιστης σημασίας να συζητηθούν αυτά τα θέματα με τον αγοραστή πριν από τη σύναψη της σύμβασης. Είναι πιθανό ότι ένας άλλος Incoterm, όπως ο FCA, εγκαταστάσεις του πωλητή, μπορεί να είναι καταλληλότερο, καθώς αυτό επιβαρύνει τον πωλητή για τη δήλωση των εμπορευμάτων προς εξαγωγή, γεγονός που προβλέπει μεγαλύτερο έλεγχο της διαδικασίας εξαγωγής.^[14]

FCA – Ελεύθερος Μεταφορέας (κατονομαζόμενος τόπος παράδοσης) Incoterms 2020

Ο πωλητής παραδίδει τα εμπορεύματα, εκτελωνισμένα για εξαγωγή, σε καθορισμένο τόπο (πιθανώς συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων του πωλητή). Τα εμπορεύματα μπορούν να παραδοθούν σε μεταφορέα που ορίζεται από τον αγοραστή ή σε άλλο μέρος που ορίζεται από τον αγοραστή.

Από πολλές απόψεις, αυτό το Incoterms 2020 έχει αντικαταστήσει το FOB στη σύγχρονη χρήση, αν και το κρίσιμο σημείο στο οποίο περνά ο κίνδυνος μετακινείται από τη φόρτωση στο σκάφος στον καθορισμένο τόπο. Ο επιλεγμένος τόπος παράδοσης επηρεάζει τις υποχρεώσεις φόρτωσης και εκφόρτωσης των εμπορευμάτων σε αυτόν τον τόπο.

Εάν η παράδοση πραγματοποιηθεί στις εγκαταστάσεις του πωλητή ή σε οποιαδήποτε άλλη τοποθεσία που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του πωλητή, ο πωλητής είναι υπεύθυνος για τη φόρτωση των αγαθών στον μεταφορέα του αγοραστή. Ωστόσο, εάν η παράδοση πραγματοποιηθεί σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, ο πωλητής θεωρείται ότι έχει παραδώσει τα αγαθά μόλις η μεταφορά τους φτάσει στον κατονομαζόμενο τόπο. Ο αγοραστής είναι υπεύθυνος τόσο για την εκφόρτωση των αγαθών όσο και για τη φόρτωσή τους στον δικό του μεταφορέα.

CPT – Μεταφορά με πληρωμή προς (ονομαζόμενος τόπος προορισμού) Incoterms 2020

Η CPT αντικαθιστά τους όρους C&F (κόστος και ναύλο) και CFR για όλους τους τρόπους αποστολής εκτός των θαλάσσιων μεταφορών χωρίς εμπορευματοκιβώτια.

Ο πωλητής πληρώνει για τη μεταφορά των εμπορευμάτων μέχρι τον καθορισμένο τόπο προορισμού. Ωστόσο, τα αγαθά θεωρούνται ότι παραδόθηκαν όταν τα αγαθά έχουν παραδοθεί στον πρώτο ή τον κύριο μεταφορέα, έτσι ώστε ο κίνδυνος να μεταβιβάζεται στον αγοραστή κατά την παράδοση των εμπορευμάτων στον εν λόγω μεταφορέα στον τόπο αποστολής στη χώρα εξαγωγής.

Ο πωλητής είναι υπεύθυνος για τα έξοδα προέλευσης, συμπεριλαμβανομένου του εκτελωνισμού εξαγωγής και των εξόδων μεταφοράς για τη μεταφορά στον κατονομαζόμενο τόπο προορισμού (είτε τον τελικό προορισμό, όπως οι εγκαταστάσεις του αγοραστή είτε ένα λιμάνι προορισμού. Αυτό, ωστόσο, πρέπει να συμφωνηθεί από τον πωλητή και τον αγοραστή).

Εάν ο αγοραστής απαιτεί από τον πωλητή να λάβει ασφάλιση, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το CIP του Incoterms 2020.

CIP – Μεταφορά και ασφάλιση που καταβάλλεται σε (κατονομασμένος τόπος προορισμού) Incoterms 2020

Αυτός ο όρος είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιος με τον παραπάνω όρο CPT, με την εξαίρεση ότι ο πωλητής υποχρεούται να ασφαλίσει τα αγαθά κατά τη μεταφορά. Το CIP απαιτεί από τον πωλητή να ασφαλίσει τα αγαθά για το 110% της συμβατικής αξίας σύμφωνα με τις Ρήτρες του Ινστιτούτου Φορτίου (A) του Ινστιτούτου Ασφαλιστών του Λονδίνου (η οποία αποτελεί αλλαγή από τους Incoterms 2010 όπου το ελάχιστο ήταν οι Ρήτρες του Ινστιτούτου Φορτίου (C)) ή οποιοδήποτε παρόμοιο σύνολο ρητρών, εκτός εάν συμφωνηθεί ρητά και από τα δύο μέρη. Το ασφαλιστήριο συμβόλαιο θα πρέπει να είναι στο ίδιο νόμισμα με τη σύμβαση και θα πρέπει να επιτρέπει στον αγοραστή, τον πωλητή και σε οποιονδήποτε άλλον έχει ασφαλίσιμο συμφέρον στα αγαθά να μπορεί να υποβάλει αξίωση.

Το CIP μπορεί να χρησιμοποιηθεί για όλους τους τρόπους μεταφοράς, ενώ το Incoterm CIF θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για θαλάσσιες μεταφορές χωρίς εμπορευματοκιβώτια.

DPU – Παραδόθηκε στο Place Unloaded (ονομασμένος τόπος προορισμού) Incoterms 2020

Αυτό το Incoterm απαιτεί από τον πωλητή να παραδίδει τα αγαθά, εκφορτωμένα, στον καθορισμένο τόπο προορισμού. Ο πωλητής καλύπτει όλα τα έξοδα μεταφοράς (τέλη εξαγωγής, μεταφορά, εκφόρτωση από τον κύριο μεταφορέα στο λιμάνι προορισμού και χρεώσεις λιμένα προορισμού) και αναλαμβάνει όλους τους κινδύνους μέχρι την άφιξη στο λιμάνι ή τον τερματικό σταθμό προορισμού.

Ο τερματικός σταθμός μπορεί να είναι λιμάνι, αεροδρόμιο ή σταθμός μεταφοράς εμπορευμάτων εσωτερικής ναυσιπλοΐας, αλλά πρέπει να είναι μια εγκατάσταση με δυνατότητα παραλαβής της αποστολής. Εάν ο πωλητής δεν είναι σε θέση να οργανώσει την εκφόρτωση, θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο αποστολής υπό τους όρους DAP.

Όλες οι χρεώσεις μετά την εκφόρτωση (για παράδειγμα, εισαγωγικοί δασμοί, φόροι, τελωνεία και έξοδα μεταφοράς) βαρύνουν τον αγοραστή. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τυχόν χρεώσεις καθυστέρησης ή επίσταξης στο τερματικό σταθμό θα βαρύνουν γενικά τον πωλητή.

DAP – Παράδοση στον τόπο (ονομαζόμενος τόπος προορισμού) Incoterms 2020

Οι Incoterms 2010 ορίζουν την DAP ως «Παραδομένη στον Τόπο» – ο πωλητής παραδίδει όταν τα αγαθά τίθενται στη διάθεση του αγοραστή στο αφικνούμενο μεταφορικό μέσο έτοιμο για εκφόρτωση στον καθορισμένο τόπο προορισμού. Σύμφωνα με τους όρους της DAP, ο κίνδυνος μεταβιβάζεται από τον πωλητή στον αγοραστή από το σημείο προορισμού που αναφέρεται στη σύμβαση παράδοσης.

Μόλις τα εμπορεύματα είναι έτοιμα για αποστολή, η απαραίτητη συσκευασία πραγματοποιείται από τον πωλητή με δικά του έξοδα, ώστε τα εμπορεύματα να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους με ασφάλεια. Όλες οι απαραίτητες νομικές διατυπώσεις στη χώρα εξαγωγής ολοκληρώνονται από τον πωλητή με δικό του κόστος και κίνδυνο για τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων προς εξαγωγή.

Μετά την άφιξη των εμπορευμάτων στη χώρα προορισμού, ο εκτελωνισμός στη χώρα εισαγωγής πρέπει να ολοκληρωθεί από τον αγοραστή, π.χ. άδεια εισαγωγής, έγγραφα που απαιτούνται από το τελωνείο κ.λπ., συμπεριλαμβανομένων όλων των δασμών και φόρων.

Σύμφωνα με τους όρους της DAP, όλα τα έξοδα μεταφοράς με τυχόν έξοδα τερματικού καταβάλλονται από τον πωλητή μέχρι το συμφωνημένο σημείο προορισμού. Το απαραίτητο κόστος εκφόρτωσης στον τελικό προορισμό πρέπει να βαρύνει τον αγοραστή σύμφωνα με τους όρους DAP.^[15][16]

DDP – Παραδοθείσα δασμός που καταβλήθηκε (ονομασμένος τόπος προορισμού) Incoterms 2020

Ο πωλητής είναι υπεύθυνος για την παράδοση των αγαθών στον καθορισμένο τόπο στη χώρα του αγοραστή και πληρώνει όλα τα έξοδα μεταφοράς των αγαθών στον προορισμό, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγικών δασμών και φόρων. Ο πωλητής δεν είναι υπεύθυνος για την εκφόρτωση. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται συχνά στη θέση του μη Incoterm «Free In Store (FIS)». Αυτός ο όρος θέτει τις μέγιστες υποχρεώσεις για τον πωλητή και τις ελάχιστες υποχρεώσεις για τον αγοραστή. Κανένας κίνδυνος ή ευθύνη δεν μεταβιβάζεται στον αγοραστή μέχρι την παράδοση των αγαθών στον καθορισμένο τόπο προορισμού.^[17]

Η πιο σημαντική παράμετρος για τους όρους DDP είναι ότι ο πωλητής είναι υπεύθυνος για τον εκτελωνισμό των αγαθών στη χώρα του αγοραστή, συμπεριλαμβανομένης τόσο της πληρωμής των δασμών και φόρων όσο και της λήψης των απαραίτητων αδειών και καταχωρίσεων από τις αρχές της χώρας αυτής. Εκτός εάν οι κανόνες και οι κανονισμοί της χώρας του αγοραστή είναι πολύ καλά κατανοητοί, οι όροι DDP μπορούν να αποτελέσουν πολύ μεγάλο κίνδυνο τόσο από άποψη καθυστερήσεων όσο και από απρόβλεπτων πρόσθετων εξόδων, και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Κανόνες για θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές

Για να προσδιορίσετε εάν μια τοποθεσία πληροί τις προϋποθέσεις για αυτούς τους τέσσερις κανόνες, ανατρέξτε στον Κώδικα Ηνωμένων Εθνών για τοποθεσίες εμπορίου και μεταφορών (UN / LOCODE) '.^[18]

Οι τέσσερις κανόνες που ορίζονται από το Incoterms 2010 για το διεθνές εμπόριο όπου οι μεταφορές γίνονται εξ ολοκλήρου με νερό είναι οι παρακάτω. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι όροι γενικά δεν είναι κατάλληλοι για αποστολές σε εμπορευματοκιβώτια μεταφοράς. το σημείο στο οποίο περνά ο κίνδυνος και η ευθύνη για τα εμπορεύματα είναι όταν τα εμπορεύματα φορτώνονται στο πλοίο και εάν τα εμπορεύματα είναι σφραγισμένα σε εμπορευματοκιβώτιο αποστολής είναι αδύνατο να επαληθευτεί η κατάσταση των εμπορευμάτων σε αυτό το σημείο.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το σημείο στο οποίο μετατίθεται ο κίνδυνος βάσει αυτών των όρων έχει μετατοπιστεί από τις προηγούμενες εκδόσεις των Incoterms, όπου ο κίνδυνος μετακυλίεται στο κιγκλίδωμα του πλοίου.

FAS – Free Alongside Ship (ονομαζόμενο λιμάνι αποστολής) Incoterms 2020

Ο πωλητής παραδίδει όταν τα εμπορεύματα τοποθετούνται δίπλα στο πλοίο του αγοραστή στο κατονομαζόμενο λιμάνι φόρτωσης. Αυτό σημαίνει ότι ο αγοραστής πρέπει να φέρει όλα τα έξοδα και τους κινδύνους απώλειας ή ζημιάς των εμπορευμάτων από εκείνη τη στιγμή. Ο όρος FAS απαιτεί από τον πωλητή να εκτελωνίσει τα εμπορεύματα για εξαγωγή, κάτι που αποτελεί αντιστροφή από τις προηγούμενες εκδόσεις των Incoterms που απαιτούσαν από τον αγοραστή να μεριμνήσει για τον εκτελωνισμό εξαγωγής. Ωστόσο, εάν τα μέρη επιθυμούν ο αγοραστής να εκτελωνίσει τα εμπορεύματα για εξαγωγή, αυτό θα πρέπει να καταστεί σαφές με την προσθήκη σαφούς διατύπωσης προς τούτο στη σύμβαση πώλησης. Αυτός ο όρος θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για θαλάσσιες μεταφορές χωρίς εμπορευματοκιβώτια και εσωτερικές πλωτές μεταφορές.

FOB – Δωρεάν επί του πλοίου (ονομαζόμενο λιμάνι αποστολής) Incoterms 2020

Σύμφωνα με τους όρους FOB, ο πωλητής φέρει όλα τα έξοδα και τους κινδύνους μέχρι τη στιγμή που τα εμπορεύματα φορτώνονται στο πλοίο. Η ευθύνη του πωλητή δεν τελειώνει σε αυτό το σημείο, εκτός εάν τα εμπορεύματα «ενταχθούν στη σύμβαση», δηλαδή «παραμεριστούν σαφώς ή αναγνωριστούν με άλλο τρόπο ως τα συμβατικά εμπορεύματα».^[19] Ως εκ τούτου, η σύμβαση FOB απαιτεί από τον πωλητή να παραδίδει τα εμπορεύματα σε ένα σκάφος που πρόκειται να οριστεί από τον αγοραστή με τρόπο που συνηθίζεται στο συγκεκριμένο λιμάνι. Στην περίπτωση αυτή, ο πωλητής πρέπει επίσης να μεριμνήσει για τον εκτελωνισμό εξαγωγής. Από την άλλη πλευρά, ο αγοραστής πληρώνει το κόστος της θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων, τα τέλη φορτωτικής, την ασφάλιση, την εκφόρτωση και το κόστος μεταφοράς από το λιμάνι άφιξης στον προορισμό. Δεδομένου ότι η Incoterms το 1980 εισήγαγε το Incoterm FCA, το FOB θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για θαλάσσιες μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων και εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Ωστόσο, το FOB χρησιμοποιείται συνήθως λανθασμένα για όλους τους τρόπους μεταφοράς παρά τους συμβατικούς κινδύνους που μπορεί να εγκυμονεί. Σε ορισμένες χώρες κοινού δικαίου όπως η Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το FOB δεν συνδέεται μόνο με τη θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για εσωτερική μεταφορά με οποιοδήποτε «σκάφος, αυτοκίνητο ή άλλο όχημα».^[20]

CFR – Κόστος και φορτίο (ονομαζόμενο λιμάνι προορισμού) Incoterms 2020

Ο πωλητής πληρώνει για τη μεταφορά των εμπορευμάτων μέχρι τον καθορισμένο λιμένα προορισμού. Μεταφορά κινδύνου στον αγοραστή όταν τα εμπορεύματα έχουν φορτωθεί στο πλοίο στη χώρα εξαγωγής. Ο Αποστολέας είναι υπεύθυνος για το κόστος προέλευσης συμπεριλαμβανομένων εξαγωγή Κόστος εκτελωνισμού και μεταφοράς για μεταφορά στο καθορισμένο λιμάνι. Ο αποστολέας δεν φέρει ευθύνη για την παράδοση στον τελικό προορισμό από το λιμάνι (γενικά τις εγκαταστάσεις του αγοραστή) ή για την αγορά ασφάλισης. Εάν ο αγοραστής απαιτεί από τον πωλητή να λάβει ασφάλιση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο όρος Incoterms 2020 CIF. Ο όρος CFR θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για θαλάσσιες μεταφορές χωρίς εμπορευματοκιβώτια και μεταφορές μέσω εσωτερικών πλωτών οδών· για όλους τους άλλους τρόπους μεταφοράς θα πρέπει να αντικατασταθεί από τον όρο CPT.

CIF – Κόστος, Ασφάλιση & Ναύλος (ονομαζόμενο λιμάνι προορισμού) Incoterms 2020

Αυτός ο όρος είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιος με τον παραπάνω όρο CFR, με την εξαίρεση ότι ο πωλητής υποχρεούται να λάβει ασφάλεια για τα εμπορεύματα κατά τη διαμετακόμιση. Η CIP απαιτεί από τον πωλητή να ασφαλίσει τα αγαθά για το 110% της αξίας του συμβολαίου σύμφωνα με τους όρους Institute Cargo (A) του Institute of London Underwriters (που είναι μια αλλαγή από την Incoterms 2010 όπου το ελάχιστο ήταν οι ρήτρες φορτίου Institute (C)) ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοιο σύνολο ρητρών, εκτός εάν συμφωνηθεί συγκεκριμένα και από τα δύο μέρη. Το συμβόλαιο πρέπει να είναι στο ίδιο νόμισμα με το συμβόλαιο. Ο πωλητής πρέπει επίσης να παραδώσει τα απαραίτητα έγγραφα, για να λάβει τα εμπορεύματα από τον μεταφορέα ή να διεκδικήσει αξίωση έναντι ενός ασφαλιστή στον αγοραστή. Τα έγγραφα περιλαμβάνουν (τουλάχιστον) το τιμολόγιο, το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και το φορτωτικήΑυτά τα τρία έγγραφα αντιπροσωπεύουν το κόστος, την ασφάλιση και το ναύλο του CIF. Η υποχρέωση του πωλητή λήγει όταν τα έγγραφα παραδοθούν στον αγοραστή. Στη συνέχεια, ο αγοραστής πρέπει να πληρώσει στην συμφωνημένη τιμή. Ένα άλλο σημείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι το CIF θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για θαλάσσιες μεταφορές χωρίς εμπορευματοκιβώτια. Για όλους τους άλλους τρόπους μεταφοράς θα πρέπει να αντικατασταθεί από το CIP.