شرایط پرداخت کالا در تجارت بین المللی عامل مهمی است که باید به موقع مورد توجه قرار گیرد. با وجود این ، به دلیل ماهیت پیچیده مبادله جهانی ، پرداخت در این شرایط به طور منظم مستقیم نیست.

پرداخت های تأمین مالی تجارت انواع مختلفی از خطرات را برای واردکننده و صادرکننده دارد.

چند چرخه پیچیده وجود دارد ، و انتخاب های زیادی برای نحوه پرداخت این پرداخت ها در نظر گرفته می شود - به عنوان یک قاعده به نام شرایط پرداخت یا استراتژی های پرداخت. شرایطی را که Payment انتخاب می کنید می تواند عاملی برای تصمیم گیری در مورد جذابیت پیشنهاد شما باشد و موارد را سریع تر حل کنید.

چه نوع تکنیک های پرداختی را باید بدانید و چگونه با یکدیگر تفاوت دارند؟ این دستیار عمیقاً شرایط پرداخت را در مبادلات جهانی ، از جمله اهمیت آنها ، نحوه عملکرد آنها و نحوه انتخاب بهترین برای شما ، به ارمغان می آورد.

در این بخش ، ممکن است واردکننده را خریدار و صادرکننده را فروشنده در نظر بگیریم.

شرایط پرداخت در تجارت بین المللی

با توجه به مبادله جهانی کالا ، متداول ترین روش خرید و فروش را می توان تعیین کرد و مرتباً اشتباه گرفت. بنابراین ، منطقی است که به دنبال بستن قرارداد با طرف دیگر و توافق بر سر هزینه ، کاهش یابد. در هر صورت ، پذیرفتن هزینه تنها یک بخش از تعامل پرداخت است. در واقع شما باید در مورد نحوه پرداخت و زمان توافق کنید. این جایی است که شرایط پرداخت وارد می شود.

شرایط پرداخت شرایطی است که گردهمایی های مبادله جهانی به اتمام پرداخت می پردازند. آنها به طور مرتب به عنوان تکنیک های پرداخت اشاره می شوند که صادرکنندگان و بازرگانان می توانند برای تسویه توافق اقتصادی خود از آنها استفاده کنند. شرایط پرداخت بسیاری از مسائل مهم را که با توافقنامه اقتصادی مشخص شده است مدیریت می کند. این موارد شامل این است که آیا پرداخت قبل از حمل و نقل انجام می شود ، چه کسی مسئولیت کالا را قبل از حمل بر عهده دارد و نحوه پرداخت چگونه انجام می شود 1.

البته ، پرداخت قطعه قابل توجهی برای به دست آوردن مبادله مولد است ، چه در حال تجارت و چه در آوردن کالا هستید. با این حال ، شرایط پرداختی که استفاده می شود می تواند نقش قابل توجهی در جلب صرافی های اصلی ، به ویژه برای فروشندگان داشته باشد. خریداران در یک دنیای کامل باید پرداخت را تا آنجا که منطقی انتظار می رفت به تعویق بیندازند ، به طور ایده آل تا زمانی که محصولات را بدست آورند یا حتی آنها را بفروشند. علاوه بر این ، تجار باید پیش از موعد مقرر ، همانطور که انتظار می رود ، پرداخت را جمع آوری کنند ، ترجیحاً قبل از ارسال کالا یا بلافاصله پس از دریافت. به طور کلی ، پیگیری شرایط پرداخت مناسب یک تمرین دشوار است که دو بازیکن برای انجام کامل آن نیاز دارند.

بنابراین ، اجازه دهید به انواع شرایط پرداخت در مبادله جهانی و نحوه عملکرد آنها نزدیک شویم.

عکس دیمیتری دمیدکو

1. پیش پرداخت نقدی

پیش پرداخت نقدی مستلزم پرداخت قبل از حمل کالا از طرف خریدار (وارد کننده) به فروشنده (صادرکننده) است. بنابراین ، خریدار تمام ریسک ها را بر عهده می گیرد.

همچنین به عنوان پیش پرداخت "یا" پول با سفارش "شناخته می شود ، پول نقد پیش از موعد دقیقاً دلالت بر ظاهر آن دارد. این به طور کلی یک استراتژی پرداخت مستقیم است که در آن واردکننده (معمولاً طرف خریدار) هزینه محصولات را بلافاصله و قبل از حمل پرداخت می کند. پرداخت ممکن است با استفاده از هر وسیله ای که بین صادرکننده و تاجر توافق شده است به پایان برسد. جایگزین های اصلی شامل جابجایی سیم ، چک در سراسر جهان و پرداخت با کارت شارژ است.

این مدت پرداخت بدون شک به نفع صادرکننده است زیرا این بدان معناست که آنها در حالی که هنوز کالا را در اختیار دارند ، حقوق می گیرند. یک استراتژی متوسط برای احزابی که از این تکنیک استفاده می کنند این است که توافق کنند که قبل از شروع ایجاد ، سطح مشخصی از هزینه پرداخت می شود. پس از ایجاد ، تمام یا بیشتر هزینه استثنایی قبل از حمل پرداخت می شود. آنها ممکن است موافقت کنند که هر مبلغی که باقی می ماند ، عرضه کننده کالا از سوی فرستنده خواهد بود.

پول پیش از موعد خطر زیادی را برای تاجر به همراه دارد. این به این دلیل است که آنها را در جایی قرار می دهد که صادرکننده در واقع مالکیت و مالکیت محصولات را دارد و تا کنون پرداختی برای کالا را دریافت کرده است. به همین ترتیب برای بازرگانان شرایط درآمد منفی ایجاد می کند ، زیرا آنها باید تمام هزینه را از قبل و با پول واقعی برطرف کنند - موقعیتی که اکثر خریداران سعی می کنند از آن دوری کنند.

واضح است که این انتخاب پرداخت ممکن است در شرایط غیر معمول قابل دسترسی باشد. این می تواند مواردی را که اندازه درخواست کوچک است یا شرایطی را که صادرکننده در چانه زنی بسیار چشمگیر قرار دارد (مانند مواردی که کالا کم است) در بر گیرد. همچنین می تواند برای صادرکنندگانی که از اعتبار اعتباری حمل کننده متقاعد نشده اند ، یا جایی که تاجر کاملاً به فروشنده اعتماد می کند ، امکان پذیر باشد.

بنابراین ، صادرکنندگان به ندرت این مدت پرداخت را ارائه می دهند زیرا خطرات زیادی را برای خریدار به همراه دارد. با فرض اینکه شما نیاز به جذب معاملات بیشتر یا خریداران بسیار عالی دارید ، باید شرایط پرداخت خود را تطبیق دهید ، جدا از شرایط غیرمعمول ذکر شده در بالا.

پیشرفت های نقدی با سفارشات کم ارزش رایج است. به عنوان مثال ، هنگام خرید از خرده فروشان آنلاین.

برای فروشنده ، پیش پرداخت نقدی با کمترین ریسک روش پرداخت است. این یک سرمایه در گردش اولیه برای تولید و ارسال کالا و همچنین امنیت (بدون خطر تأخیر یا عدم پرداخت) به فروشنده می دهد. برعکس ، به عنوان خریدار ، پیش پرداخت نقدی کمترین روش پرداخت است. ممکن است منجر به مشکلات جریان نقدینگی برای خریدار شود و قرار گرفتن در معرض/خطر فروشنده را افزایش دهد. همچنین اگر کالاهای تحویل شده در حد استاندارد ، معیوب یا به موقع تحویل داده نشوند ، می تواند مشکل ساز باشد.

2. اعتبار اسناد (LCs)

اعتبار اسنادی (LCs) ، که به عنوان اعتبارات اسنادی نیز شناخته می شود ، ابزارهای مالی و قانونی هستند که توسط بانک ها یا موسسات تخصصی تأمین مالی تجارت صادر می شوند. اگر شرایط تعیین شده در LC برآورده شود ، LC تضمین می کند که فروشنده از طرف خریدار پرداخت می شود.

یک LC به ترتیب به یک وارد کننده و یک صادرکننده ، به همراه یک بانک صادرکننده و یک بانک تأییدکننده (یا مشاور) نیاز دارد. سرمایه گذاران و اعتبار آنها برای این نوع تأمین مالی تجارت بسیار مهم است. بانک صادرکننده و تأیید کننده به طور موثری ضمانت پرداخت از طرف خریدار را جایگزین می کند و خطر را برای تأمین کننده کاهش می دهد. به این می گویند افزایش اعتبار.

اعتبار اسنادی شاید قابل توجه ترین شرایط پرداخت در مبادلات تجاری بین المللی باشد. علاوه بر این ، شاید امن ترین استراتژی های پرداخت موجود باشد. این روش پرداخت در خاورمیانه و چین بسیار رایج است. این شامل تعامل پرداختی است که توسط بانک به نفع تاجر هدایت می شود. اعتبار اسنادی بایگانی است که به عنوان تضمین بانک عمل می کند و می گوید پس از برآورده شدن برخی توافقنامه ها ، مبلغی را به صادرکننده پرداخت می کند. این قراردادها معمولاً به خاطر اعتبار اسنادی به خاطر می آیند و عموماً به مرور آرشیوهایی است که با کالا به جای محصولات واقعی انجام می شود.

قبل از اینکه یک تاجر بتواند اعتبار اسنادی را بدست آورد ، باید این اختیار را داشته باشد که اعتبار اعتباری خود را تأمین کند. در مرحله ای که بانک پرداخت ارسال کننده را به پایان می رساند ، آنها برای بازپرداخت به طرف تاجر مراجعه می کنند. این معمولاً بر اساس شرایطی است که بین تاجر و بانک توافق شده است.

اعتبار اسنادی عموماً در شرایطی مناسب است که صادرکننده و تاجر رابطه مبادله ای جدید و آزمایش نشده ای داشته باشند. آنها همچنین می توانند جایگزین مناسبی باشند که در آن صادرکننده از اعتبار اعتباری فرستنده راضی نیست یا نمی تواند این را تأیید کند. در هر صورت ، اعتبار اسنادی خطر کمتری را برای صادرکننده به همراه می آورد زیرا آنها از پرداخت قوی اطمینان دارند.

این مدت پرداخت موانع خود را دارد. تا آنجا که ممکن است مورد توجه قرار گیرد ، در کل به عنوان گرانترین قیمت در نظر گرفته می شود ، زیرا معمولاً بانک های موجود هزینه های مهم را دریافت می کنند. هزینه ها بسته به امتیاز FICO تاجر و پیچیدگی مبادله تغییر می کند. علاوه بر این ، بانک در مورد کالاهای ارسال شده توسط صادرکننده تحقیق نمی کند. این بدان معناست که ممکن است هیچ ترتیبی برای تنظیم ماهیت کالا در تمام مدت وجود نداشته باشد.

یک معامله LC به طور کلی به شرح زیر اتفاق می افتد

واردکننده با خرید کالا از صادرکننده موافقت می کند - دستور خرید (PO) صادر می شود
واردکننده به بانک صادرکننده (سرمایه گذار تجارت) مراجعه می کند که در صورت برآورده ساختن معیارهای بانک (به عنوان مثال اعتبارپذیر است) LC صادر می کند.
صادرکننده با یک بانک تأیید کننده همکاری می کند ، که درخواست می کند اسناد LC از بانک صادر کننده (وارد کننده) بررسی شود
سپس بانک تأیید کننده LC را بررسی می کند و در صورت رضایت شرایط ، صادرکننده کالا را ارسال می کند
سپس صادرکننده اسناد حمل و نقل مربوطه را به بانک تأیید کننده ارسال می کند
هنگامی که بانک تأیید کننده اسناد حمل و نقل را مطابق با شرایط LC از بانک صادرکننده بررسی کرد ، آنها این اسناد را به بانک صادر کننده ارسال می کنند
پرداخت با توجه به شرایط توافق شده انجام می شود ؛ توسط بانک صادرکننده تضمین شده است
سپس بانک صادر کننده اسناد حمل و نقل را منتشر می کند تا واردکننده بتواند کالای ارسال شده را مطالبه کند
بسته به شرایط مورد توافق ، بانک صادر کننده پول را به بانک تأیید کننده منتقل می کند که سپس وجوه را به صادرکننده منتقل می کند

LC به طور جهانی تحت مجموعه دستورالعمل هایی شناخته می شود که تحت عنوان Uniform Customs and Practice (UCP 600) ، تولید شده توسط اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) شناخته می شود.

زیبایی LC در این است که می تواند نیازهای مختلفی را برآورده کند که هم برای خریدار و هم برای فروشنده مفید است. به همین دلیل ، درک اصطلاحات در LC مهم است.

عکس یوری هلی on Pexels

3. مجموعه مستند (DC)

مجموعه مستند (DC) با اعتبارنامه (LC) متفاوت است.

نقش بانکها در مجموعه مستند محدود است. آنها اسناد را تأیید نمی کنند ، ریسک اعتباری یا کشوری را قبول نمی کنند یا پرداختی را تضمین نمی کنند. بانکها فقط جریان اسناد را کنترل می کنند.

DC ها راحت تر و مقرون به صرفه تر از اعتبارات اسنادی هستند و در صورتی که صادرکننده و واردکننده روابط خوبی داشته باشند ، می توانند مفید واقع شوند. اگر واردکننده در بازار ثبات سیاسی و اقتصادی قرار دارد ، DC ها اغلب مورد استفاده قرار می گیرند.

DC یک اصطلاح پرداخت بسیار تنظیم شده است که عملاً خطر معادل را برای صادرکننده و فرستنده فراهم می کند. این استراتژی صرفاً بین بانک هایی که به نفع دو بازیکن پیگیری می شوند ، به پایان رسیده است. چرخه زمانی آغاز می شود که صادرکننده محصولات را تحویل داده و پرونده هایی را که انتظار می رود کالا را به خریدار تضمین کند ، ارسال می کند. این گزارشها معمولاً شامل موارد زیر است: بارنامه.

دو استراتژی مهم در این مدت پرداخت وجود دارد. آن ها هستند

اسناد در مقابل پرداخت (DAP): در اینجا ، این درک وجود دارد که بانک پس از یافتن سوابق ، پرداخت را به صادرکننده تحویل می دهد. هیچ گونه تاخیری در پرداخت در اینجا عادی نیست و هنگامی که سوابق نشان داده می شود (و معمولی کشف می شود) ، پرداخت باید به پایان برسد.
اسناد مخالف تصدیق (DA): درک این امر این است که هنگامی که تعهد قوی برای پرداخت در تاریخ مناسب وجود داشته باشد ، گزارشات به بانک خریداران منتقل می شود. این بدان معناست که پرداخت به سرعت دریافت نمی شود ، اما در بین شهرها بین تجمعات توافق شده است.

از آنجا که این روش پرداخت به طور متوسط تنظیم شده است ، هیچ یک از طرفین را در معرض ریسک بیش از حد قرار نمی دهد. هنگامی که پرداخت یا تعهد قوی برای پرداخت به دست می آید ، تاجر فقط از مالکیت و مالکیت کالا صرف نظر می کند. خریدار احتمالاً وقتی اسناد کالا را می بیند ، یا حتی پس از حمل و نقل واقعی ، پول می پردازد. این روش به طور کلی هزینه های کمتری نسبت به اعتبار اسنادی را شامل می شود و ممکن است بسیار سریعتر راه اندازی شود.

با این وجود ، در واقع مانند اعتبار اسنادی ، نقطه تمرکز دو بانک بر روی اسناد است ، و نه در واقع محصولات واقعی. این بدان معناست که می توان با دقت بیشتری پیش از پرداخت ، مشکلی با ماهیت کالا پیدا کرد. اگر بازرگان از پرداخت هزینه محصولات غافل شود ، تکنیک پرداخت نیز تقریباً هیچ اقدامی به صادرکننده نمی دهد. گذشته از این موارد ، مجموعه های روایی تکنیک پرداخت مناسبی را برای صادرکنندگان و بازرگانان ارائه می دهند.

4. باز کردن حساب

در معامله با حساب باز ، خریدار پس از ورود کالا (معمولاً NET 30-90 روز پس از آن) به فروشنده پول می پردازد. بدیهی است که این امر برای خریدار سودمند است و ریسک قابل توجهی برای فروشنده دارد. اغلب در صورتی ایجاد می شود که رابطه و اعتماد بین دو طرف قوی باشد.

این مدت پرداخت شامل یک اتحاد اقتصادی است که در آن صادرکننده موافقت می کند که این کار را برای ارسال کننده بدون دریافت پرداخت تا تاریخ بعدی انجام دهد. پرداخت معمولاً پس از یک دوره معین ، به طور منظم 30 ، 60 یا 90 روز پس از انتقال ، سررسید می شود. متعاقباً ، تاجر اساساً کالا را در layaway دریافت می کند ، و در آینده پرداختی نیز دنبال می شود.

بدون تردید ، این تکنیک شرایط پرداخت به نفع خریدار است ، زیرا آنها در شرایط حمل و نقل محصولات بدون پرداخت هزینه شرکت می کنند. این می تواند هزینه های کار آنها را کاهش دهد ، زیرا آنها می توانند محصولات را درخواست کرده و قبل از پرداخت هزینه به صادرکننده ، بطور کامل بفروشند. علاوه بر این ، نیاز آنها به سرمایه در گردش را کاهش می دهد ، زیرا آنها نیازی به تأکید بر باز کردن دارایی ها برای پایان دادن به پرداخت قبل از حمل و نقل محصولات ندارند.

به دلیل این مزایا ، بازرگانان پیوسته در جستجوی صادرکنندگانی هستند که شرایط پرداخت ثبت نامی را ارائه می دهند. در بازار خریداران ، ممکن است شرایط حساب باز را روش غالب پرداخت بدانید. صادرکنندگانی که علاوه بر این باید به مشتری محترم اعتماد نشان دهند یا نیاز به ثبت سوابق قابل توجهی دارند ، ممکن است آمادگی بیشتری برای ارائه این شرایط داشته باشند.

تجارت با حساب باز به افزایش رقابت پذیری در بازارهای صادراتی کمک می کند و خریداران اغلب فروشندگان را مجبور به معامله با شرایط حساب باز می کنند. در نتیجه ، فروشندگان به دنبال تأمین مالی تجارت برای تأمین سرمایه در گردش در حالی که منتظر پرداخت هستند.

بیمه اعتباری تجاری ممکن است برای کاهش خطر ضررهای تجاری ، که می تواند ناشی از عدم پرداخت ، ورشکستگی یا ورشکستگی خریدار باشد ، مورد استفاده قرار گیرد.

با این وجود ، باید به خاطر داشته باشید که حساب باز نیز برای صادرکنندگان به طور فوق العاده ناامن است. خطرات عدم پرداخت ، تأخیر در پرداخت ، ورشکستگی و سایر موارد شگفت انگیز در این مبادله بسیار زیاد است. همچنین ، صادرکنندگان اساساً باید محصولات را ایجاد کرده و بدون دریافت پرداخت ، آنها را حمل کنند. این می تواند سرمایه در گردش کمتری از آنچه که می خواهند برای آنها به همراه داشته باشد. به طور کلی ، این مدت پرداخت احتمالاً می تواند صادرکنندگان را در موقعیت بسیار شکننده قرار دهد.

بنابراین ، بسیار دور از انتظار نیست که ببینیم صادرکنندگان با بررسی گزینه های تأمین مالی مبادله ، سعی می کنند وضعیت خود را تأمین کنند. اینها اساساً سیستم هایی هستند که به صادرکننده کمک می کنند تا از خود در برابر بدبختی اطمینان حاصل کنند ، هنگامی که از بازرگان پرداخت کامل دریافت می کنند. انتخابهای اصلی صادرکنندگان می توانند بیمه اعتبار کرایه 4 و فاکتورینگ 5 را بررسی کنند.

شما فقط باید این انتخاب را در شرایطی بررسی کنید که عموماً با بازرگان رابطه ایمن دارید. شانس دیگر جایی است که علاقه بسیار کمی در آن وجود دارد یا جایی که امیدوار هستید مشتریان قابل توجهی را به دست آورید.

5. محموله

در اینجا ، صادرکننده این کار را انجام می دهد ، ارسال می کند و کار را برای خریدار انجام می دهد ، اما پس از فروش محصولات دستمزد می گیرد. شما اغلب می توانید از این مدت پرداخت توسط صادرکنندگان استفاده کنید که تجار یا متخصصان خارجی در کشورهای ناآشنا دارند. شاید کشف شرایط کنونی در ارتباطات خریداران فروشنده معمولی عجیب تر باشد.

غیر معمول بودن این مدت پرداخت به توضیح ساده بستگی دارد - خطر سرسام آوری که برای صادرکنندگان ایجاد می کند. تمام هزینه های ایجاد ، اعزام و انجام آن برای تاجر خریدار را صادر کننده بر عهده دارد. به همین ترتیب ، در حالی که محصولات تحت کنترل بازرگان هستند ، معمولاً همچنان متعلق به صادرکننده هستند. این بدان معناست که در مواردی مانند آتش سوزی ، سرقت ، طوفان یا آسیب های دیگر ، این صادرکننده است که خطر را متحمل می شود.

علاوه بر این ، صادر کننده خطر عدم پرداخت یا تاخیر در پرداخت توسط تاجر را نیز بر عهده دارد. این امر علیرغم این خطر که ممکن است کالا همانطور که تجمعات مورد اعتماد بوده است به فروش نرسد. بنابراین ، صادرکنندگان به طور طبیعی در ارائه یا تایید این شرایط از سوی خریداران تردید دارند.

شرایط پرداخت در جایی مناسب است که بین صادر کننده و واردکننده ارتباط فعلی وجود داشته باشد. واردکننده باید مشروع و قابل اعتماد باشد و محصولات به احتمال زیاد به کشوری منتقل نمی شوند که از نظر استراتژیکی و صنعتی ایمن است. همچنین ، این اصطلاح پرداخت اساساً بدون ایجاد اقدامات حفاظتی مشروع و استفاده از گزینه های تأمین مالی مبادله در صورت امکان ، قابل پرورش نیست.

در جایی که صادرکننده می تواند به خوبی خود را تأمین کند ، انتقال نیز می تواند منافعی را برای آنها به همراه داشته باشد. این بسیار خوب است که صادرکنندگان بتوانند وارد بخشهای تجاری جدید شوند ، هزینه های نگه داشتن موجودی را کاهش دهند (به این ترتیب با در نظر گرفتن هزینه های کمتر) ، یا اساساً محصولات را بسیار سریعتر در دسترس قرار دهند (که باعث دست بالا می شود).

سایر شرایط پولی که باید در مورد آنها فکر کنید

گذشته از شرایط قابل توجه پرداخت ، چند شرایط مختلف وجود دارد که در بلند مدت پیشرفت کرده اند. در اینجا چند اصطلاح وجود دارد که باید در مورد آنها فکر کنید:

تعهد پرداخت بانکی: این یکی از به روزترین شرایط پرداخت است که در موارد فعلی ارائه می شود. این تعامل شامل دو بانک است - یک بانک متعهد که به نفع تاجر پیگیری می کند و یک بانک ذی نفع که برای صادرکننده پیگیری می کند. بانک متعهد تلاش غیرقابل اجتنابی را برای پرداخت هزینه محصولات به بانک ذینفع در یک تاریخ همزمان امضا می کند. پرداخت زمانی صورت می گیرد که اطلاعات الکترونیکی با موافقت نامه اقتصادی هماهنگ شود.
اعتبار اسنادی تایید شده: این اساساً یک نامه تقدیر است ، اما در عین حال تفاوت قابل توجهی دارد. در اینجا ، اعتبار اسنادی که بانک حمل کننده ارسال کرده است توسط یک بانک دیگر با تصمیم صادرکننده تأیید می شود. تأیید چیزی فراتر از تأیید این است که آیا بانک تجار قابل حل شدن است و مجهز به پرداخت است. بانک صادرکننده نیز موافقت می کند که در صورت غفلت بانک بازرگان از پرداخت ، به صادرکننده پول بپردازد.